من از شش جهت خودم هستم...اما از سمتی که تو صدایم میکنی، پرنده ام...

داشتم فکر میکردم که چقدر با بعضی اسامی میشه زندگی کرد...بعضیها چقدر قشنگ میتونن توی مفهوم اسمشون زندگی کنن...

مثلا

ساحل: امن...مامن...آرامش...نجات...پناه...

لیلی: معشوق...

رها: آزاد...بی تکلف...

طاهره: پاک و معصوم و عاری از گناه....

...

کلا حس میکنم آدما قسمتی از هویتشون رو از اسمشون میگیرن...قسمتی از شخصیتشون رو و حتی رویه ای که برای زندگیشون انتخاب میکنن...

پی نوشت: اسمم را دوست دارم...خاصه که تو صدایش کنی...