بارون نم نم...چتر و خیابون...بازم دلم هواتو کرده زیر بارون...

خدا...

مادر...

پدر...

فرزند...

عشق...

بارون...

نوازش...

دوست دارم...

آغوش..

دارمت...

تعلق داشتن...

لبریز بودن...

گلدون لب پنجره...

کاسه سفالی آبی پر از آش گرم...

کرسی...

جاده با موسیقی...

حصار بازوان...

...

...

...

چقدر بعضی کلمات، به تنهایی یک کتابند...انگار که حجمی از مفهوم به این تک کلمه سنجاق شده...و انگار میتونی صدبار به خاطرشون دلت بلرزه و قلبت بریزه...

به همون میزان،

بار منفی بعضی کلمات، رو ثانیه های آدم ته نشین میشن...مثال نمیزنم تا حس بد، منتقل نشه...

اگر عبارت یا مفهومی، حس قشنگی بهتون منتقل میکنه، به اشتراک بذارید...