من به لبخندی از تو خرسندم....

گلولههای صورتی دستمال کاغذی...

ظرف میوهای که توش لیمو شیرین هم پیدا میشه...

قابلمه قرمز سوپ نارنجی مقوی...

ملافه گلدار صورتی و بنفش که رو مبل هال پهن شده با بالشش و پتوی مسافرتی بنفش...

بوی شلغم که داره آروم میپزه...

صداهای کوتاه و بلند عطسه...

یه سینی کوچولو روی میز هال که توش یه شیر و نشاسته داغ خوشمزه جا گرفته...

یه حوله کوچیک قرمز تو یه ظرف استیل پراز آب و کمی عطر...برای خنک کردن یه پیشونی تب دار...

دمنوش بابونه و چای سبز و دارچین توی قوری، روی کتری، که داره دم میکشه...

آلارم موبایل برای هر 6 ساعت...

سبد کوچولوی روی میز که توش، درجه تب سنج هست و داروها...

و یه گلدون کوچولوی نرگس تازه که ببینی و دلت واشه...

کارتون "شنی و 5 بچه"، که برای بار nام داره پخش میشه...

همه ی اینا یعنی اینکه کوچولوی نازنینت بیماره...

تمام تلاشم رو کردم که بیماریش هم به نظرش قشنگ بیاد...

و وقتی یه عروسک نرم و مخملی آوردم دادم دستش، به خیال خودم خواستم خوشیش رو تکمیل کنم...

تنت به ناز طبیبان، نیازمند مباد...

وجود نازکت، آزرده ی گزند مباد...